29-03-12

Terras achteraan

Met het mooie weer van de voorbije week brachten we veel tijd door in de tuin. De laatste wortels werden uitgegraven en daar waar vroeger de Deutzia de bank tegen het tuinhuis half overgroeide en de hortensia met zijn grote bloembollen de helft van het terras inpalmde, liggen nu twee lege borders.
De muur die normaalgezien zachtjesaan weer door groene blaadjes en witte bloemschermen zou bedekt worden ziet er voorlopig nog erg kaal uit. Maar het terrasje zelf lijkt wel verdubbeld.

blogbankterras.jpg

Het deurtje dat vroeger de Deutzia rechthield, verbergt nu de stapel stenen, lege plantenpotten enz... achter het tuinhuis.

blogviooltjes.jpg

Eerlijk is eerlijk. Ik moest heel erg wennen. Vooral omdat ik dwars door mijn tuin kon kijken. In één ruk van voor naar achter. Tot op de blote muur. Iets wat ik nooit wou.
Maar ondertussen beginnen de takken van de struiken te botten en beginnen de contouren van de tuin weer te vervagen. Ik besloot mijn terrasje aan te kleden met wat bloemetjes, een extra tafeltje en twee klapstoeltjes. Mijn jongens sleepten de kussens uit het tuinhuis en in een mum van tijd hadden we een heel gezellig hoekje.

blogterras.jpg


Waar we vroeger met amper drie op het terras konden zitten, is er nu ruim plaats voor wel acht of negen mensen.
Ik kreeg voor mijn verjaardag ook een hangstoel. Die staat in de hoek van het terras waar we het langst zon hebben. Momenteel het meest begeerde plaatsje in de tuin! 

blogterrasvaria 2012 869.jpg

En 's avonds, als alle kussens en tenten weer mooi zijn opgeruimd, dan branden de lampjes boven het terras.

blogavondterras.jpg

Als dat geen sprookje lijkt?

 

 

23:25 Gepost door Inge | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-03-12

Stevig gesnoeid en gerooid

Ons zakdoektuintje is niet groot. Helaas waren veel van de planten en struiken in ons tuintje dat wel. Ik snoeide ze jaar na jaar in, beperkte ze in groei, maar het mocht niet baten. De voorbije winter voelde ik dat ik ons tuintje niet meer in de hand had. De klimhortensia klom met veel te dikke ranken over het wankele dak van de hangar achter ons tuintje. Ik kreeg hem bijna niet meer gesnoeid zonder gevaar voor eigen leven. Dan hadden we nog een deutzia die na tien jaar zo hard opschoot en in de breedte uitwaaierde, dat er van ons terrasje bijna niks meer overbleef. Zelfde verhaal met de hortensiastruiken die we jaren geleden overenthousiast met wel drie naast elkaar plantten.
Je raadt het vast al. De deutzia, de klimhortensia, de gewone hortensia en nog een struik, ze moesten er allemaal uit. Elf zakken tuinafval hadden we, en een grote berg snoeiafval. De zakken tuinafval werden dinsdag door de gemeente opgehaald en de helft van de berg snoeiafval kon ik versnipperen en in een twaalfde zak proppen.
En toen bleef enkel dit nog over:

verjaardag en tuin maart 022.JPG

Tuinman wou met het overgebleven hout een afscheiding naast zijn groententuintje maken . Hij liet er geen gras over groeien.  Naast zijn splinternieuwe 'makkelijke moestuin' of 'vierkantemetertuintje', waar vorig jaar het kapotgewaaide serretje stond, staat nu een zelfgemaakt hekje.

 

verjaardag en tuin maart 023.JPG

verjaardag en tuin maart 024.JPG

verjaardag en tuin maart 029.JPG

Ook ons terrasje achteraan ziet er nu helemaal anders uit. Voorlopig nog heel erg kaal. Maar daar zouden de late lente en vroege zomer verandering in moeten brengen. Ik hoop maar dat ons tuintje tegen dan opnieuw zo knus en gezellig zal aanvoelen als de voorbije jaren.
Ach, voorlopig geniet ik vooral van het eerste lentezonnetje in mijn 'ei'. Die staat daar nu nog heel opvallend, maar als alles goed groeit en bloeit zou die tegen de zomer moeten verstopt zitten tussen het groen. Dat is toch het plan.

verjaardag en tuin maart 018.JPG

 

 

 

 

23:15 Gepost door Inge | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |